De nieuwe industrie...

Volgens het traditioneel beeld maakt een industrieel bedrijf een tastbaar product voor een markt en is het sterk geïntegreerd. Zo’n industrieel bedrijf besteedt meer en meer de ondersteunende activiteiten uit, zoals schoonmaak, boekhouding, personeelsadministratie, ICT-diensten of beheer van onroerend goed. Maar het bedrijf behoudt de centrale schakels van de waardeketen: onderzoek en ontwikkeling, productie (een sterkte van de bedrijven in Vlaanderen), ingaande en uitgaande logistiek, marketing, verkoop en dienst na verkoop.

Veel industriële ondernemingen gaan hun rol en structuur echter anders bekijken. Een aantal trends tekenen zich af. Meer en meer bedrijven zien zichzelf als organisaties die in de eerste plaats aan hun klanten oplossingen voor problemen of verbeteringen aanbieden. Ze worden minder door het aanbod of de technologie gestuurd, maar werken vraaggericht met meer kennis als bron van toegevoegde waarde. De bedrijven bieden een synthese van immateriële diensten en faciliteiten (zoals advies, installatie, maintenance, opleiding, werken op maat van de klant, just-in-time, just-in-sequence, nauwkeurigheid, betrouwbaarheid, integreerbaarheid, opleiding, enz...), en tastbare producten.

Informatie- en communicatietechnologie zijn relatief goedkoop en toegankelijk geworden, waardoor men ook op afstand informatie kan verwerven en toezicht uitoefenen. Hierdoor wordt in sommige bedrijven de waardeketen losser. Naast de reeds bestaande outsourcing gaan één of meer centrale stukken van de waardeketen naar andere bedrijven over. Dit biedt opportuniteiten voor kleine en middelgrote ondernemingen (KMO’s). Tegelijk werken de ondernemingen onderling sterker samen, over de sectoren heen, bv. op het vlak van marketing of O&O. Het geheel van de verticale en horizontale verbanden tussen bedrijven vormt een netwerk.

Zo treedt geleidelijk aan de industrie als ‘nieuwe industrie’ in het licht. De grenzen tussen de traditionele industriële sectoren worden minder strikt, alhoewel elke activiteitstak zijn specifieke kenmerken behoudt. Er zijn steeds meer formele of informele platformen, waarin bedrijven (en federaties) uit verschillende industriële sectoren als vanzelfsprekend samen gemeenschappelijke strategische, precompetitieve kennis ontwikkelen die de basis vormt voor toekomstige activiteiten in de diverse deelnemende bedrijven. Dit is bv. het geval in de automobieltoelevering of de materialensector.

Taak van de federaties

De tien sectorale federaties van “Industrie Vlaanderen”, vertegenwoordigen een brede waaier aan ondernemingen uit de industrie, waaronder grote ondernemingen maar vooral heel wat KMO’s. Net zoals de bedrijven verschillen de federaties onderling, maar ze delen ook een aantal kenmerken.

Zij moeten de nieuwe trends herkennen en hun bedrijven erop voorbereiden. Daarbij gaan ze zorgzaam om met de werkgelegenheid, de toegevoegde waarde en het ondernemerschap dat hun bedrijven reeds in Vlaanderen opgebouwd hebben.